تربیت  حکیم زن و  دانشمند در کهن شهر شوشتر

به گزارش خوزنامه ؛ کهن شهر شوشتر شهری متمدن و فرهنگی است و در تاریخ طبابت و تربیت حکیمان نقش مهمی داشته است و مهد حکما و عرفای بزرگی بوده است .
زنان حکیم دانشمند از زمان دولت صفویه در ایران تربیت می شده اند اما برخی تاریخ نگاران سعی در حذف نام زنان در طول تاریخ داشته اند.
در عصر حاضر جایگاه زنان دچار بحران هویتی شده است و برخلاف آنچه که به نظر می‌رسد جنبش‌های فمینیستی تلاش کردند نوع نگاه به زن و شأن و جایگاه آن را ارتقا دهند اما این حیطه و سیر در حوزه جامعه شناختی و حقوق زنان شکل گرفته است. اما به زنان و جایگاه آنها در حوزه اندیشه ورزی و تفکر پرداخته نشده است و این خلاءای است که بسیار احساس می‌شود و دغدغه ما این است که با نیم نگاهی به گذشته کهن شهر شوشتر  در مورد جایگاه آنها و چقدر در مواجهه با پست مدرنیسم دچار تعارض و سیر نزولی شده است .
در کهن شهر شوشتر حکیمانی داریم که زنان و همسران آنها سابقه تحصیلات علمی داشتند و برای مثال حکیم بتول حکیم شوشتری  که دختر مرحوم حکیم دکتر حسین حکیم شوشتری و نوه افلاطون کهن شهر شوشتر حکیم حاج ملاعلی حکیم شوشتری  صاحب و نویسنده کتاب معالج الامراض است .
اگر بخواهیم فهرستی از خانم‌هایی که در گذشته کهن شهر شوشتر در علوم اسلامی و طبابت  تلاش کردند را داشته باشیم، باید گفت که این فهرست ناقص است و کسانی از زنان بودند که در مصادیق بالاتر هم بودند و اما نادیده گرفته شدند و مردسالاری حاکم بوده است و نگذاشته که این موارد مطرح شود. اما نکته دیگر این است که خود مردانی که رشد کردند مرهون بانوان بودند.
بسیاری از اهدایی های کتاب‌ها خطاب به خانم‌ها است و این موضوع جدی است. البته برخی از آنها بی انصافی کردند و اهدایی ندارند و این اهدایی ها مهم است و گاهی در خاطرات دانشمندان قدیمی و فعلی می‌خوانیم که زنانی که در امور خانه و آشپزخانه بودند به چه میزان توانسته‌اند در تربیت درست مردها در بیرون از خانه مؤثر باشند و این امر مهم است و اگر وارد این بُعد شویم دِین مردها به زن‌ها بالا می‌رود و حداقل امروز اگر بخواهیم دِین خود را به مادران و همسران خود ادا کنیم باید بتوانیم بستر مناسبی برای رشد زنان و دختران نسل جدیدمان فراهم کنیم.