خوزنامه| سعید شریعتی نوشت: اینکه علی‌آبادی و خطیب از دولت رییسی، نوذری از دولت احمدی‌نژاد و افراد دیگری را از دولت روحانی و دولت خاتمی برداشته و در هم ادغام کنیم، ملغمه بی‌نتیجه‌ای می‌شود که نتیجه آن ۶ ماه بعد، اعتبار دولت و رییس‌جمهور را کاهش می‌دهد.

سعید شریعتی در مطلبی با عنوان «رای مردم به پزشکیان امانت است» در روزنامه اعتماد نوشت: اساسا تشکیل دولت به صورت سهمی به جریاناتی که مورد اقبال رای‌دهندگان نبوده‌اند، نمی‌تواند برای رسیدن به وفاق ملی کافی باشد. معتقدم تشخیص مسعود پزشکیان کاملا درست است که جامعه ایران نیاز به وفاق و همدلی دارد. البته این ایده، از سال ۱۳۹۵ که سیدمحمد خاتمی مساله آشتی ملی را به عنوان نقطه کانونی ضرورت‌های کشور برشمرد، مطرح بود. این موضوع قبل از حوادث تلخ سال‌های ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱ و پس از رخدادهای سال ۸۸ مطرح شد. هرچند در آن برهه برخی با این ایده مخالفت کردند، اما امروز همه متوجه این واقعیت شده‌اند که کشور به وفاق ملی نیاز دارد. واگرایی و شکاف‌های سنگین اجتماعی به گونه‌ای است که در لایه‌های مختلف نیاز به آشتی ملی و انسجام ملت احساس می‌شود.

دستیابی به این وفاق ملی، یکی از ضرورت‌های مهم و پایه اصلی امنیت ملی ماست. شاهد این نیاز این است که در انتخاباتی که گرایش‌های مختلف سیاسی حضور داشتند و یک انتخابات نسبتا رقابتی شکل گرفته بود؛ ۶۰ درصد مردم، راه عدم مشارکت را برگزیدند! اگر آرای باطله و سفید هم به این میزان عدم مشارکت افزوده شود، سطح مشارکت در انتخابات به مراتب کمتر هم می‌شود. این روند اما به این معنا نیست که باید دولت وفاق ملی تشکیل شود.