خوزنامه| محمدجواد ظریف شب گذشته تلویحا از دولت پزشکیان کناره‌گیری کرد، او ساعاتی قبل توییتی جدید منتشر کرد.

پیام دیشب بنده به‌معنای پشیمانی و یا ناامیدی از دکتر پزشکیان عزیز و یا مخالفت با واقع‌گرایی نیست؛ بلکه به معنای تردید در مفید بودن خودم در معاونت راهبردی است.

برخی مردودین از جانب مردم، با تفسیر عجیبی از قانون، اشتغال بنده در مشاغل حساس را به بهانه‌ای برای فشار بر دولت چهاردهم تبدیل کرده‌ بودند.

او نوشت زیر فشار تفسیری از مصوبه «نحوه انتصاب افراد در مشاغل حساس»، هفته گذشته از «معاون راهبردی و رئیس مرکز مطالعات استراتژیک ریاست جمهوری» استعفا داده است.

دیروز پس از آنکه مسعود پزشکیان فهرست نامزدهای وزارت را برای رأی اعتماد به مجلس داد، محمدجواد ظریف در پستی در اینستاگرام از ادامه راهش در «دانشگاه» خبر داد و گفت از مردم ایران «برای ناتوانی خود در پیگیری امور در دالان‌های سیاست داخلی پوزش می‌خواهم.»

«برخی مردودین از جانب مردم، با تفسیر عجیبی از قانون مصوب ۱۴۰۱، اشتغال بنده در مشاغل حساس را به بهانه‌ای برای فشار بر دولت چهاردهم تبدیل کرده‌بودند. بنده نیز برای جلوگیری از هرگونه شائبه یا بهانه برای کارشکنی در کار دولت دکتر پزشکیان عزیز، هفته گذشته طی نامه‌ای از معاونت راهبردی رئیس جمهور انصراف داده بودم.»

در سال ۱۴۰۱، هیئت وزیران دولت ابراهیم رئیسی مصوبه‌ای را درباره نحوه انتصاب افراد در مشاغل حساس تدوین کرد که ناظران می‌گویند دست نهادهای اطلاعاتی و امنیتی را از جمله «وزارت اطلاعات، سازمان اطلاعات سپاه، و قوه قضائیه» برای دخالت در چینش وزیران باز گذاشته است.

اکنون آقای ظریف با اشاره به همین مصوبه نوشت: «به رغم تولد فرزندانم حدود ۴۰ سال قبل و در دوران تحصیل (و نه مأموریت) در آمریکا و قوانین خاک محور آمریکا برای تابعیت قهری، به لطف خدا بنده، همسر و فرزندانم ساکن ایران‌ عزیز هستیم و یک متر مسکن در خارج از ایران در تملک و یا حتی اجاره خود نداریم.»

«این بهانه برای دیگران که فرزندانشان تابعیت مضاعف اکتسابی (ونه قهری) همراه با اقامت در خارج از کشور دارند، بیش از بنده قابل بهره‌برداری است.»

آقای ظریف با این حال تاکید کرد که «هیچ نهاد نظارتی مخالفتی با معاونت» او اعلام نکرده است و مسعود پزشکیان هم «با شجاعت و صراحت» اصرار بر ادامه کارش داشته است.