ریاض/صنعا — گزارش‌های میدانی از شبه‌جزیره عربستان نشان می‌دهد منازعه ۱۰ ساله یمن با پیوستن احتمالی نیروهای جدید منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای و همچنین پاسخ گسترده موشکی و پهپادی انصارالله به تاسیسات کلیدی عربستان سعودی، وارد مرحله‌ای حساس و فارغ از موازنه پیشین شده است.

تشدید تنش‌ها متعاقب گزارش‌ها مبنی بر شکل‌گیری یک ائتلاف جدید با حضور پاکستان و ترکیه در کنار عربستان سعودی و نیروهای موسوم به دولت عدن، ابعاد این جنگ را از جبهه‌های محلی به یک مواجهه بزرگ منطقه‌ای ارتقا داده است.

۱. ورود بازیگران جدید و تغییر موازنه هوایی اعلام مواضع از سوی انجمن راهبردی پاکستان مبنی بر آغاز عملیاتی موسوم به «سپیده‌دم» با مشارکت پاکستان، ترکیه، عربستان سعودی و گروه‌های وابسته، پیامدهای متعددی برای موازنه توان در جنوب غرب آسیا دارد.

ورود توانمندی‌های نظامی پاکستان به عنوان تنها دارنده سلاح هسته‌ای در جهان اسلام در کنار تجهیزات پهپادی و هوایی ترکیه، گامی در جهت ایجاد بازدارندگی جدید برای ریاض ارزیابی می‌شود. در بعد بین‌المللی نیز گزارش‌های رسانه‌های غربی از حضور و استقرار بیش از ۲۰۰ متخصص و تحلیل‌گر نظامی آمریکایی در خاک عربستان حکایت دارد که نشان‌دهنده عمق دخالت مستقیم واشنگتن در مدیریت میدانی جنگ است.

با این حال، پاسخ انصارالله یمن منطق نبرد هوایی را تغییر داده است؛ هشدار حزام الاسد، از مقام‌های ارشد انصارالله، مبنی بر ناامن بودن فضای هوایی عربستان و تعهد به سرنگونی پروازهای متخاصم، با وقوع حوادث میدانی جدی هم‌زمان شد.

گزارش‌ها از افت سرعت، ارسال پیام اضطراری و احتمال سقوط یک فروند بالگرد نظامی آمریکایی در نزدیکی جده و اعزام متقابل یک فروند هواپیمای شناسایی P-8 Poseidon جهت عملیات جستجو و نجات، نشان‌دهنده تحقق عملی این تهدیدات در طول خطوط ساحلی و هوایی است.

۲. فلج‌سازی شریان‌های حیاتی و آسیب‌پذیری زیرساخت‌های خلیج فارس نیروهای مسلح یمن (صنعا) انصارالله در قالب ۳ عملیات هم‌زمان، ۵ هدف کلیدی و زیرساختی در عربستان سعودی را هدف قرار دادند:

فرودگاه بین‌المللی ملک خالد در ریاض: ایجاد اختلال در قلب حمل‌ونقل هوایی و مبادلات دیپلماتیک-سیاسی.

تاسیسات شرکت نفت آرامکو در رابغ: نشانه گرفتن شریان صادراتی و پالایشگاهی در ساحل دریای سرخ.

پایگاه هوایی خمیس‌مشیط و اردوگاه نظامی عسیر: تضعیف عقبه پشتیبانی و لژستیک هوایی نیروهای ائتلاف.

مواضع نظامی در نجران و جیزان: استمرار فشار بر خطوط تماس مرزی. اثرات این موج از حملات، فراتر از مرزهای عربستان گسترش یافته است.

هشدار انصارالله به خطوط هوایی، ترانزیت بین‌المللی و عبور و مرور هوایی را با ریسک حداکثری مواجه ساخته و موجب تغییر مسیر پروازهای تجاری شده است.

از سوی دیگر، هدف قرار گرفتن تاسیسات نفتی آرامکو در رابغ و تداوم تهدیدات، امنیت انرژی را در سطح شورای همکاری خلیج فارس متزلزل کرده است؛ به طوری که بروز اختلال شدید در سوخت‌رسانی و تشکیل صف‌های طولانی در پمپ‌بنزین‌های امارات متحده عربی، وابستگی شدید زیرساخت‌های شهری و اقتصادی منطقه به ثبات هوایی و دریایی را به تصویر کشیده است.

۳. چشم‌انداز نبرد و ارزیابی پیامدها اگرچه ورود احتمالی نیروهای نظامی پاکستان و ترکیه ظرفیت تهاجمی ائتلاف را در کوتاه‌‌مدت تقویت می‌کند، اما ارزیابی‌های میدانی نشان می‌دهد بین‌المللی شدن بحران یمن می‌تواند به عمیق‌تر شدن قطبی‌سازی منطقه‌ای و گسترش دامنه نبرد بینجامد.

با توجه به بهره‌گیری انصارالله از راهبرد نبرد نامتقارن، پهپادهای انتحاری و موشک‌های بالستیک دوربرد، توانایی این نیروها در وارد آوردن ضربات نقطه زن به مراکز اقتصادی و نظامی، هزینه‌های استمرار جنگ را برای ریاض و متحدانش به شدت افزایش داده و احتمال تحمیل یک خروج پرهزینه یا تغییر بنیادین در معادلات سیاسی منطقه را بیش از پیش تقویت کرده است.