خوزنامه| هم آقای رئیسی و هم آقای قالیباف هیچ کدامشان جواب مشخصی ندادند. البته سخنگوی آقای رئیسی یا یکی از دیگران که به خاطر ندارم، از ایشان یک مسئله‌­ای را عنوان کردند و گفتند: « من آمدم اینجا و دارم کار می‌­کنم و فعلا به جای دیگری فکر نمی­‌کنم».

نائب رئیس شورای ائتلاف نیروهای انقلاب با بیان اینکه هنوز به مصداق نامزدهای ریاست جمهوری نرسیده‌ایم گفت: “باید مراقب وعده­‌ها باشیم؛ زیرا دادن وعده کار ساده‌ای است ولی بعدا پای وعده‌­ها نایستادن، نوعی توهین به مردم و رای مردم است.”

خبرگزاری دانشجو گفت‌وگویی با مهدی چمران، نائب رئیس شورای ائتلاف نیروهای انقلاب انجام داده است که بخش‌های مهم آن در ادامه می‌آید:

در ارتباط با انتخابات ۱۴۰۰ بعد از پایان انتخابات مجلس در سال گذشته، بلا فاصله کار شورای ائتلاف آغاز شد.

با تجربیاتی که دوستان از انتخابات مجلس آموخته بودند، برنامه ریزی را مفصل و دقیق­‎تر کردند تا آن اشتباهاتی که در گذشته بود اتفاق نیفتد؛ چه از اشتباهات انتخابات ریاست جمهوری که در جمنا وجود داشت، و چه ایراداتی که اینبار بود و دیگران به صورت تذکر، توصیه و پیشنهاد به ما ارائه می­‎دادند.

تا به الان برای مصداق سرلیست شورای ائتلاف برای تهران هیچ صحبتی نشده است.

دوستان ما اصرار دارند به خاطر اینکه لیست شناخته شود، من شرکت کنم. من خودم می­‌خواستم کنار بروم و فقط کمک‌های اینچنینی کنم.

دوستان یکسری نظر سنجی انجام دادند و گفتند که بهتر است شرکت کنم و همچنین بر اساس استقبال مردمی که صورت گرفته، فکر کنم شرکت می‌کنم.

در شورای ائتلاف قبل از انتخابات مجلس شورای اسلامی، جلسه‌­ای برگزار شد که آقای قالیباف هم در آن بودند و آقای رئیسی هم در این جلسات حضور داشتند البته قبل از اینکه رئیس قوه قضائیه شوند.

این گروه حدود ۱۴ نفر بود که پس از رفتن آقای رئیسی به قوه قضائیه، از این گروه خارج شدند. این گروه بعدا به شورای ائتلاف تبدیل شد.

بیش از یکسال با آقای رئیسی می‌­نشستیم و برنامه ریزی می‌­کردیم و فقط بحث انتخابات نبود؛ حتی یک الی دو نامه به دولت نوشتند و گفتند: «ما آماده همکاری هستیم»، اما از جانب دولت پاسخی داده نشد.

نامه برای رئیس جمهور بود و همه افراد این گروه آن نامه را امضا کردند و گفتند: « همه ما آماده‌­ایم تا با نیروهای تخصصی خودمان کمک بدهیم». یک الی دو نامه دیگر هم در موارد مختلفی در آن زمان نوشتند و به دولت دادند.

هنوز به مصداق نامزدهای ریاست جمهوری نرسیدیم. هفته گذشته در همین گروه آخرین جلسه را برگزار کردیم و به مصداق نرسیدیم.

ساختار مطرح شده و همین بحث شوراها که قرار بود جدا شود، انتخاب شدند.

بنده به شخصه با آقای رئیسی ایشان صحبتی نکردم. دوستان دیگر ممکن است صحبتی کرده باشند.

هم آقای رئیسی و هم آقای قالیباف هیچ کدامشان جواب مشخصی ندادند.

البته سخنگوی آقای رئیسی یا یکی از دیگران که به خاطر ندارم، از ایشان یک مسئله‌­ای را عنوان کردند و گفتند: « من آمدم اینجا و دارم کار می‌­کنم و فعلا به جای دیگری فکر نمی­‌کنم».

به عقیده من این حرف نافی نیست؛ ولی اظهار صریحی در این حرف چه مثبت و چه منفی وجود ندارد.

پیش بینی من این است که اگر آقای رئیسی شرکت کند، آقای قالیباف شرکت نخواهند کرد.

البته امکان دارد اوایل حضور پیدا کنند ولی نهایتا حاضر به شرکت نمی‌شود. این پیش بینی من است. البته اگر آقای رئیسی بیایند، امکان دارد خیلی­‌های دیگر نیایند.

من قاعدتا فکر می­‌کنم نباید ما با دو جریان ( شورای ائتلاف و شورای وحدت) جلو برویم. این دو جریان وحدت نیست، بلکه انشقاق است.

ان­‌شاءالله به یک وحدت بینجامد و به سرانجام برسیم؛ و الا قطعا آسیب می­‌بینیم. خود این کارها باعث می­‌شود که گروه­‌ها و دسته‌­های دیگری هم شکل بگیرید؛ کماینکه این دسته جات مختلف شکل گرفته‌­اند.

اسامی مختلف و جبهه‌­های مختلف سبب گیج شدن و بلاتکلیفی مردم می­‌شود.

کسی که بیشتر از همه بتواند در بین اصلاحات رای بیاورد، آقای ظریف است.

آقای عارف هم می‌­تواند تشریف بیاورد مثل دوره‌­های قبل، ولی فکر می‌­کنم آقای ظریف رای آوری بیشتری داشته باشد.

البته گزینه‌­‎های جوانی هم وجود دارند که هنوز اعلام نکردند و ممکن است اعلام کنند.

دغدغه‌­ای که الان هست بحث معیشت و اقتصاد مردم است. الان به معیشت مردم آسیب رسیده است.

من همین دیشب می­‌خواندم که سازمان آمار اینگونه اعلام کرده است: « ۶۰ میلیون نفر در ایران زیر خط فقر هستند». این خبر درست بود یا نه ولی من دیدم که اینطور زده بود. « یک میلیون نفر فقط با ۴۵ هزار تومان یارانه‌­ها زندگی می­‌کنند»؛ یا « چند میلیون نفر با حقوق زیر ۶ میلیون یا کمتر، زندگی می­‌کنند».

این آمار جالب نیست. بنابراین در زندگی خودمان هم که با یک حقوق بازنشستگی می‌چرخد، فشارها را احساس می­‌کنیم.

این شرایط مردم را زده و بی­‌انگیزه کرده است. ما تلاش­‌مان این است که این انگیزه را ایجاد کنیم؛ با این تفکر که نتیجه انتخاب به اینجا می­‌رسد.

باید برای مردم تببین شود که تغییر شرایط زندگی، بستگی به انتخاب آنها دارد.

با کنارگیری کردن مردم از انتخابات، اوضاع بدتر می­‌شود و امکان دارد دو مرتبه گزینه­‌های نامناسب سر کار بیایند.

مردم باید به میدان بیایند و انتخاب هوشمندانه انجام دهند، نه انتخاب هیجانی و احساسی.

باید مراقب وعده­‌ها باشیم؛ زیرا دادن وعده کار ساده ایست ولی بعدا پای وعده‌­ها نایستادن، نوعی توهین به مردم و رای مردم است.