خوزنامه| با آغاز به کار موالی‌زاده در استانداری خوزستان، انتظارات اولیه برای تحول و بهبود شرایط استان، به تدریج با چالش‌ها و ابهاماتی مواجه شد. امروز، نه تنها مردم بلکه بخش بزرگی از حامیان سیاسی دولت پزشکیان نیز معتقدند او به مانعی برای تحقق شعارهای عدالت‌محور دولت تبدیل شده است. آمارها و شواهد می‌گویند مدیریت موالی‌زاده بیش از آنکه گرهی از مشکلات خوزستان باز کند، به نارضایتی‌های اجتماعی و سیاسی دامن زده است. عدم تحقق شعارهای دولت مبنی بر رفع تبعیض و اجرای عدالت، به این نارضایتی‌ها دامن زده است.

نظرسنجی‌های محلی نشان می‌دهد که درصد قابل توجهی از مردم از عملکرد استانداری ناراضی‌اند؛ این نارضایتی حتی در میان حامیان اولیه دولت نیز دیده می‌شود. مهم‌ترین دلیل این نارضایتی، انتصابات رانتی و جناحی است که طی آن درصد بالایی از مدیران از حلقه‌های بی‌ارتباط با دولت یا افراد فاقد تخصص جایگزین نیروهای کارآمد شدند. در برخی دستگاه‌ها، این تغییرات عمدتاً بر پایه روابط غیرکارشناسی شکل گرفت. چنین روندی نه‌تنها مدیران با تجربه را حذف کرد، بلکه پایگاه اجتماعی دولت را در یکی از حساس‌ترین استان‌های کشور تضعیف نمود.

تناقض آشکار میان شعارهای رئیس‌جمهور و عملکرد استاندار، امروز به نقطه بحرانی رسیده است. پزشکیان بارها بر شایسته‌سالاری، عدالت منطقه‌ای و استفاده از نخبگان محلی تأکید کرده بود، اما موالی‌زاده مسیر معکوس را پیمود و با تکیه بر روابط و سهم‌خواهی سیاسی، سرمایه اجتماعی دولت در خوزستان را فرسوده ساخت.

عملکرد معاون سیاسی اجتماعی استاندار نیز تفاوتی با او ندارد؛ انتصاب‌ها بر اساس سفارش پیمانکاران و روابط شخصی شکل گرفته و حتی نیروهای حامی دولت نیز از دایره مدیریت حذف شده‌اند. این رویه به تدریج موجی از سرخوردگی میان فعالان اصلاح‌طلب و اعتدالی ایجاد کرده است.

در حوزه اجتماعی نیز، واکنش‌ها به نارضایتی کارگری و بی‌توجهی به مطالبات جوانان جویای کار و تبعات امنیتی بیکاری در سطح استان با وجود صنعتی بودن استان همچنین عدم توانایی برخورد با مدیران غیر بومی در گسیل نیروهای استانهای دیگر به صنایع استان، و قطع ارتباط با فعالان مدنی و دانشگاهی موجب شده جامعه نخبگانی استان از استانداری ناامید شود. به جای ایجاد آرامش و انسجام، مدیریت او زمینه تشدید نارضایتی‌های اجتماعی و سیاسی را فراهم کرده است.

از نظر اقتصادی، کارنامه موالی‌زاده خالی از دستاورد است. در حالی‌که گردش مالی صنایع عظیم استان به صدها هزار میلیارد تومان می‌رسد، نرخ بیکاری جوانان همچنان حدود ۲۵ درصد باقی مانده است. نه برنامه‌ای عملی برای کاهش بیکاری ارائه شده، نه پروژه‌های عمرانی مهم به سرانجام رسیده‌اند. حتی سرمایه‌گذاران غیربومی نیز به دلیل بی‌ثباتی مدیریتی تمایلی به ورود به استان ندارند.

نکته قابل‌توجه اینجاست که حتی دوستان و نزدیکان موالی‌زاده، که روزی راهروهای استانداری را برای گرفتن حکم و منصب پر کرده بودند، امروز به سکوت پناه برده‌اند.

آنان به خوبی دریافته‌اند که کارنامه استاندار جز نارضایتی و حذف نیروهای توانمند چیزی به همراه نداشته و به زودی جای خود را به فرد دیگری خواهد داد. به همین دلیل یا از او دفاع نمی‌کنند تا حمایت مردمی‌شان از بین نرود، یا با احتیاط به نقد او می‌پردازند تا راه مذاکره با استاندار بعدی برایشان بسته نشود. همین سکوت نزدیک‌ترین حامیان، گویاترین سند شکست مدیریت موالی‌زاده است.

در مجموع، استانداری خوزستان در بن‌بستی قرار گرفته که نتیجه مستقیم ضعف مدیریتی و فاصله گرفتن از اصول عدالت‌محور دولت است. ادامه این مسیر به معنای از دست رفتن فرصت‌های حیاتی برای استان و کاهش بیشتر اعتماد عمومی به دولت خواهد بود. “برای برون‌رفت از وضعیت موجود و تحکیم جایگاه دولت پزشکیان، تدبیری مؤثر در سطح مدیریت ارشد استان اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.