به گزارش خوزنامه، فعالان اصلاح‌طلب و نزدیکان رئیس‌جمهور روحانی به تازگی و با آشکارتر شدن بیشتر ناکارآمدی‌ها و ضعف‌های دولت، به گزاره‌ای مشترک اشاره می‌کنند که تأملات مهمی راجع به آن وجود دارد.

رضا صالحی‌امیری یکی از مردان روحانی است که به تازگی در همین زمینه طی اظهاراتی در روزنامه آرمان امروز گفت: «هر دولتی به جز دولت روحانی بر سر کار بود؛ شرایط بدتری می‌داشت !»

در کنار او، علی ربیعی، وزیر سابق کار و از فعالان اصلاح‌طلب نیز در یک مصاحبه ویدئویی با سایت اعتمادآنلاین اظهار کرد: اگر دوستان ما (تیم اصولگرایان) سر کار بود؛ همه مشکلات ضربدر ۱۰ بود و امروز مردم هم به ما حق نمی‌دادند .

این اظهارات اما در تضاد با بایسته‌های سیاست و تجربه کارنامه خدمتگزارانه اصولگرایان قرار دارد.

در تمام دموکراسی‌های پیشرفته و در ساختارهای سیاسی پذیرفته شده؛ چیزی که به هنگام بروز ضعف و یا روشن شدن نتیجه سیاست‌گذاری‌های غلط از جانب دولت وقت و حامیان آن رؤیت می‌شود فرایند «عذرخواهی»، «تغییر ریل به سمت سیاست‌های درست» و «اشاره به مثبتات رقیب» است.

در واقع در دموکراسی‌های پیشرفته، این اصل ساده سیاسی پذیرفته شده است که دولت وقت نباید همه را با ضعف‌های خود به قعر چاه نتایج اشتباهات بکشاند بلکه باید ضمن نجات کشور از این اشتباهات، خود را نیز از ادامه مسیر غلط نجات دهد و مسیری برای مردم و نظام سیاسی ایجاد کند که دیگر کسی پای در این راه‌های ناصحیح نگذارد.

رخدادی که متأسفانه در ایام دولت اصلاح‌طلبان و اعتدالیون دقیقاً خلاف آنرا شاهد هستیم و نه تنها خبری از عذرخواهی نیست، بلکه خبری از تغییر سیاست هم نیست و درباره رقیب هم شاهد بروز دشمنی‌های بیشتر و ملکوک کردن‌های ناتمام هستیم.

شاهد مثال آنکه دولت محترم در قبال گرانی‌هایی که در معیشت مردم بوجود آورده است عذرخواهی نمی‌کند، همچنان اصرار دارد که قیمت‌ها را بازار تعیین می‌کند و نظارت دولت ممکن نیست و در ادامه نیز از این می‌گوید که اگر اصولگرایان بر مصدر امور بودند؛ اوضاع بدتر می‌شد.

درباره اشاره چپ‌ها به اینکه اگر اصولگرایان بودند؛ شرایط فعلی بدتر از این بود؛ گفتنی‌ها و تجربه‌های مهمی وجود دارد.نخست اینکه اصولگرایان مثلاً در ایام ۱۲ سال شهرداری محمدباقر قالیباف در پایتخت ایران نشان داده‌اند که چنین حرفی صحیح نیست.

مدیریت جهادی اصولگرایان در شهرداری و شورای شهر به روشنی نشان داد که اگر اصولگرایان بر مصدر کار باشند نه تنها خبری از ادعای تأثیر تحریم و گران شدن خدمات برای مردم نیست؛ بلکه محیط مردم به گواه دشمنان کشور شبیه به پایتخت‌های اروپایی می‌شود. آنهم بدون هیچ مزد و منّتی و فی‌المثل بدون هیچ برجام و غیره‌ای!

مجلس هفتم و مدیریت اصولگرای آن نیز شاهد دیگر همین مدعاست…

اصولگرایان در یکی از مهمترین اقدامات خود در مجلس هفتم، با طرح تثبیت قیمت‌ها؛ دولت اصلاحات را از گران‌کردن اقلام مایحتاج مردم منع کردند و اجازه چنین کاری را ندادند.

جدای از این کارنامه؛ مبانی و مانیفست اصولگرایی نیز هرگز اجازه بروز شرایطی که آقای روحانی و اصلاح‌طلبان پدید آورده‌اند را نمی‌دهد.

اصولگرایان به عدالت و خدمتگزاری جهادی به مردم اعتقاد کاربردی دارند.

آنها نظارت بر قیمت کالاهای اساسی و مایحتاج روزانه مردم را یک اصل می‌دانند و اصطلاحاً در این بخش به هیچ وجه آدام‌اسمیتی فکر نمی‌کنند و معتقد نیستند که قیمت‌های کالاهای اساسی را بازار تعیین می‌کند!

تفکر ارزشی همچنین اگرچه مذاکره معقول را تأیید می‌کند اما هیچگاه نسبت به آمریکا نیز خوشبین نبوده و از همین روست که طبیعتاً هیچ اقدام و تصمیمی را به توافقات خارجی گره نمی‌زند.

اشتباهی که اصرار بر آن توسط اصلاح‌طلبان و ارتکاب به آن از سوی آقای روحانی، نه تنها فرصت‌های زیادی را از کشور تباه ساخت بلکه زمینه بروز برخی مشکلات در ساختار اقتصادی کشور را نیز فراهم کرد.

اصولگرایان در بحث دین، عدالت و مبارزه با فساد نیز کارنامه پررنگی دارند و نشان داده‌اند که در این زمینه نه تنها بر خلاف اصلاح‌طلبان اهل برائت‌جویی از مفسدین و منحرفین هستند بلکه قائل به جاری کردن دین و مساوات در زندگی مردم هستند.

دین و مساواتی که یکی از اولین نشانه‌های خود را در اقتصاد و معیشت مردم به رخ می‌کشد.